|
W 1920 roku wykonano drugi
etap budowy - zaporę ziemną z jądrem iłowym, przegradzając
dolinę rzeki Bytowej i kierując jej wody (zlewnia
213 km2) również do jez. Głębokiego. Zapora długości
205 m i wysokości 7 m utworzyła nowy zbiornik,
mieszczący 850 tys. m3 wody. Razem z wykonanymi
wcześniej obiektami ciąg budowli i derywacji przedłużył
się do 13 km i zapewnił dopływ wody na turbiny
w ilości 5,69 m3/s, co po zmagazynowaniu w zbiornikach
wodnych umożliwiło w godzinach szczytu pracę 5
turbozespołów o zainstalowanym przepływie 12 m2/s
i mocy 3,5 MW. Spad elektrowni wynosi 38,5 m.
Wówczas była to największa elektrownia
wodna w północnej Europie, a jej rozwiązania techniczne
(nowe metody umacniania skarp kanału, budowa żelbetowych
rurociągów i sztolni) były wzorcowe dla całej
Europy. Prąd wytwarzany w tej elektrowni był przesyłany
do centrali w Szczecinie.
|